به گزارش پرشین خودرو، جمشید ایمانی، در پنل «حکمرانی و صنعت خودروی ایران» در هفتمین نمایشگاه خودرو تهران، از آثار تصمیمات سیاستگذار، بیثباتی قوانین و محدودیتهای تأمین مالی بر صنعت خودرو گفت و تأکید کرد که بخش قابلتوجهی از ظرفیت مالی این صنعت به جای توسعه محصول و سرمایهگذاری، از چرخه صنعت خارج شده است.
۶۰۰ همت ظرفیتی که از صنعت خودرو خارج شد
وی با اشاره به فاصله میان قیمت تمامشده و قیمت فروش خودرو گفت برآورد ایرانخودرو نشان میدهد این فاصله برای ایرانخودرو و سایپا دستکم ۳۰۰ هزار میلیارد تومان زیان ایجاد کرده است.
به گفته رئیس هیاتمدیره ایرانخودرو، اگر شرایط مناسب بود، همین میزان منابع میتوانست بهعنوان سود در صنعت ایجاد شود. در مجموع، حدود ۶۰۰ هزار میلیارد تومان ظرفیت مالی از صنعت خودرو خارج شده است؛ منابعی که میتوانست برای توسعه محصول، سرمایهگذاری و نوسازی سبد محصولات مورد استفاده قرار گیرد.
ایمانی همچنین تأکید کرد: بخشی از این منابع به مصرفکننده واقعی نرسیده و شکلگیری شبکه واسطهها و دلالان، استفاده از کارتهای ملی برای خرید خودرو و همچنین از دست رفتن بخشی از درآمدهای دولت از محل مالیات بر ارزش افزوده و عملکرد را به دنبال داشته است.
هر پلتفرم جدید حدود ۱۰ همت هزینه دارد
رئیس هیاتمدیره ایرانخودرو با اشاره به هزینه توسعه محصولات جدید گفت: هزینه کامل توسعه یک پلتفرم جدید در شرایط امروز حدود ۱۰ همت است.
به گفته او، اگر منابع مالی از صنعت خودرو خارج نمیشد، هر یک از دو خودروساز بزرگ کشور میتوانستند طی چهار سال ۲ تا ۳ پلتفرم جدید توسعه دهند. با این حال، محدودیت منابع مالی، امکان توسعه محصول و بهروزرسانی سبد خودروها را کاهش داده است.
تأمین مالی حتی برای تولید جاری هم دشوار شده است
ایمانی یکی دیگر از چالشهای صنعت خودرو را تأمین مالی دانست و گفت: در شرایط سیاستهای انقباضی بانک مرکزی، حتی تأمین سرمایه در گردش نیز دشوار شده است.
او با اشاره به تغییر شرایط تأمین مالی اظهار کرد در گذشته امکان استفاده از اعتبار اسنادی و پرداخت بخشی از مبلغ هنگام خرید وجود داشت، اما اکنون در بسیاری از موارد پرداخت کامل وجه مطالبه میشود.
از سوی دیگر، محدودیتهای انتقال پول باعث میشود گاهی ۲ تا ۳ ماه زمان لازم باشد تا منابع مالی به کارخانه برسد، تولید انجام شود و پول مصرفشده از محل فروش جایگزین شود؛ موضوعی که فشار بیشتری بر سرمایه در گردش خودروساز وارد میکند.
قیمتگذاری با هزینه تولید همگام نیست
ایمانی در بخش دیگری از سخنان خود به فرآیند قیمتگذاری خودرو اشاره کرد و گفت: خودروساز ابتدا با افزایش هزینههای تولید مواجه میشود، سپس صورتهای مالی باید حسابرسی و قیمتها بررسی و تأیید شوند؛ فرآیندی که ممکن است ماهها طول بکشد.
به گفته او، در شرایطی که تورم و نرخ ارز با سرعت تغییر میکنند، تأخیر در اصلاح قیمتها باعث میشود قیمت فروش از هزینه واقعی تولید عقب بماند و نقدینگی لازم برای توسعه محصول و افزایش ظرفیت تولید تحت فشار قرار گیرد.
سهم ۳۰ درصدی خودروساز از فروش؛ چرا ایمانی میگوید این مدل شدنی نیست؟
رئیس هیاتمدیره ایرانخودرو همچنین به الزامات مربوط به خودروهای فرسوده و سهمیههای فروش اشاره کرد.
بر اساس توضیحات او، اختصاص ۲۰ درصد از عرضه به دارندگان خودروهای فرسوده و ۵۰ درصد به طرح حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، عملاً سهم خودروساز را برای مدیریت سایر متقاضیان به ۳۰ درصد کاهش میدهد؛ سهمی که ایمانی آن را برای مدیریت شرایط فروش و تعادل میان متقاضیان غیرممکن دانست.
او همچنین خواستار بازنگری در نحوه توزیع هزینه اسقاط شد و نسبت به انتقال این هزینه به خریداران انتقاد کرد.
بخشی از قیمت خودرو اصلاً درآمد خودروساز نیست
ایمانی با اشاره به ساختار قیمت خودرو گفت: با توجه به میزان داخلیسازی، حدود ۲۰ تا ۴۰ درصد قیمت برخی خودروها به مواردی مانند مالیات، عوارض، شمارهگذاری، حقوق گمرکی و سایر هزینهها مربوط میشود و درآمد خودروساز محسوب نمیشود.
به گفته او، خودروساز این مبالغ را دریافت و سپس به دستگاهها و نهادهای مربوط پرداخت میکند.
سیاست واردات؛ خودرو واقعاً با چه قیمتی به دست مردم میرسد؟
رئیس هیاتمدیره ایرانخودرو درباره سیاست واردات نیز بر ضرورت شفاف شدن هدف و نتیجه نهایی این سیاست تأکید کرد.
او گفت: اگر واردات قرار است ابزاری برای ایجاد رقابت باشد، باید مشخص شود چه میزان از خودروهای وارداتی با قیمت نهایی مناسب به دست مصرفکننده میرسد.
ایمانی در همین زمینه این پرسش را مطرح کرد که آیا در این مدت اصلاً خودرویی با قیمت حدود ۲ میلیارد تومان وارد کشور شده است؟ او با اشاره به نمونهای از یک خودروی لکسوس با قیمت حدود ۱۲۰ میلیارد تومان، این سؤال را مطرح کرد که چه سهمی از مردم توان خرید چنین خودروهایی را دارند و منظور از «مردم» در سیاست واردات خودرو چه گروهی است.
بلاتکلیفی تخصیص ارز؛ تصمیمگیری برای تولید دشوار شده است
ایمانی یکی دیگر از مشکلات صنعت را بلاتکلیفی در تخصیص ارز دانست و گفت: در ابتدای سال حدود ۲.۵ ماه مشخص نبود ارز با چه سازوکاری، چه میزان و در چه زمانی تخصیص پیدا میکند.
به گفته او، خودروساز باید بر اساس این شرایط تصمیم بگیرد که برای خرید اقدام کند یا نه؛ زیرا اگر خرید انجام نشود و منابع ارزی چند ماه بعد تخصیص پیدا کند، ممکن است روند تولید با مشکل مواجه شود. این بلاتکلیفی همچنان یکی از چالشهای صنعت است.
خودروساز هم باید پاسخگو باشد
ایمانی تأکید کرد که همه مشکلات صنعت خودرو را نمیتوان به سیاستگذاری نسبت داد و خودروساز نیز باید نسبت به عملکرد خود پاسخگو باشد.
با این حال، به گفته او، ارزیابی عملکرد صنعت خودرو باید در کنار عملکرد خودروسازان، آثار سیاستهای اقتصادی، قوانین، مقررات و نحوه اجرای آنها را نیز در نظر بگیرد؛ چرا که مجموعه این عوامل بر توان مالی، تولید، توسعه محصول و آینده صنعت خودرو اثرگذار است.
نظر شما