به گزارش خبرنگار پرشین خودرو، توافق تازه فرانسه و آلمان درباره آینده صنعت خودروی اروپا، بار دیگر سرنوشت موتورهای بنزینی و دیزلی را در کانون توجه قرار داده است. بر اساس این توافق، دو کشور از انعطاف بیشتر در مقررات کاهش انتشار دیاکسیدکربن خودروهای جدید تا سال ۲۰۳۵ حمایت میکنند؛ رویکردی که میتواند امکان ادامه عرضه برخی خودروهای مجهز به موتور احتراق داخلی را پس از این تاریخ فراهم کند.
با این حال، این توافق به معنای لغو قطعی محدودیتهای سال ۲۰۳۵ نیست؛ بلکه موضع مشترک پاریس و برلین برای پیشبرد تغییرات در سطح اتحادیه اروپاست و هنوز باید در مذاکرات و فرایند تصمیمگیری اروپایی دنبال شود.
توافق فرانسه و آلمان درباره خودروهای ۲۰۳۵ چه میگوید؟
فرانسه و آلمان در ۲۴ مهر ۱۴۰۵ (۱۶ اکتبر ۲۰۲۶) بر سر رویکردی مشترک برای آینده صنعت خودروسازی اروپا به توافق رسیدند. این توافق دو محور اصلی دارد: انعطاف بیشتر در مقررات آلایندگی خودروها و تقویت تولید اروپایی در زنجیره تأمین صنعت خودرو.
در بخش آلایندگی، هدف کاهش ۹۰ درصدی میانگین انتشار دیاکسیدکربن خودروهای جدید تا سال ۲۰۳۵، در مقایسه با سطح سال ۲۰۲۱، حفظ میشود؛ اما طبق توافق دو کشور، خودروسازان ملزم نخواهند بود ۱۰ درصد باقیمانده را از طریق اقداماتی مانند استفاده از فولاد کمکربن یا سوختهای جایگزین جبران کنند.
این تغییر میتواند فضای بیشتری برای فناوریهای مختلف، از جمله خودروهای هیبریدی، ایجاد کند. همچنین در چارچوب توافق، امکان ثبت خودروهای مجهز به موتور احتراق داخلی پس از سال ۲۰۳۵، مشروط به استفاده انحصاری از سوختهای خنثی از نظر انتشار دیاکسیدکربن یا سوختهای تجدیدپذیر، پیشبینی شده است.
آیا فروش خودروهای بنزینی در اروپا پس از ۲۰۳۵ ادامه پیدا میکند؟
پاسخ کوتاه این است که احتمال ادامه عرضه برخی خودروهای موتوراحتراقی بیشتر شده، اما هنوز تصمیم نهایی اتحادیه اروپا مشخص نیست.
قواعد قبلی اتحادیه اروپا برای سال ۲۰۳۵، کاهش ۱۰۰ درصدی میانگین انتشار دیاکسیدکربن خودروهای جدید را هدف قرار میدادند؛ هدفی که عملاً فروش خودروهای جدید بنزینی و دیزلی متعارف را با محدودیت جدی روبهرو میکرد. کمیسیون اروپا پیشتر پیشنهاد کرده بود این هدف به کاهش ۹۰ درصدی تغییر کند، اما برای ۱۰ درصد باقیمانده نیز جبران انتشار از طریق راهکارهایی مانند فولاد کمکربن و سوختهای جایگزین در نظر گرفته شود.
توافق تازه فرانسه و آلمان بر حذف الزام جبران این بخش باقیمانده تأکید دارد و برای فناوریهای مختلف انعطاف بیشتری پیشنهاد میکند. با این حال، این موضوع به معنای مجاز شدن بدون محدودیت همه خودروهای بنزینی و دیزلی پس از سال ۲۰۳۵ نیست؛ شرایط نهایی به مقررات مصوب و جزئیات اجرایی آن بستگی خواهد داشت.
چرا فرانسه و آلمان به دنبال تغییر مقررات هستند؟
صنعت خودروی اروپا همزمان با چند چالش روبهروست: هزینه بالای گذار به خودروهای برقی، رقابت فزاینده خودروسازان چینی و نگرانی درباره حفظ سرمایهگذاری و اشتغال در کارخانههای اروپایی.
آلمان که بخش مهمی از صنعت خودروی آن به موتورهای احتراق داخلی و فناوریهای هیبریدی وابسته است، خواهان انعطاف بیشتری در مسیر کاهش آلایندگی بوده است. فرانسه نیز بر تقویت تولید داخل اروپا و جلوگیری از تبدیل شدن کارخانههای اروپایی به مراکز مونتاژ محصولات و قطعات وارداتی تأکید دارد.
توافق دو کشور این دو اولویت را به یک بسته مشترک پیوند میدهد: انعطاف بیشتر برای خودروسازان در مسیر کاهش آلایندگی، در کنار حمایت از تولید و زنجیره تأمین اروپایی.

«ساخت اروپا»؛ بخش دیگر توافق خودرویی پاریس و برلین
این توافق تنها به موتورهای بنزینی و اهداف آلایندگی محدود نمیشود. فرانسه و آلمان همچنین خواهان تقویت معیارهای «ساخت اروپا» (Made in Europe) در صنعت خودرو هستند؛ موضوعی که میتواند بر شرایط برخورداری از حمایتهای عمومی و الزامات تولید و تأمین قطعات اثر بگذارد.
در چارچوب پیشنهادی، سهم قابلتوجهی از قطعات خودروها، بهاستثنای باتری، باید در اروپا تولید شود و برای باتریها نیز الزامات جداگانهای در نظر گرفته شده است. هدف اعلامشده، افزایش ظرفیت تولید و توسعه فناوری در اروپا و تقویت زنجیره تأمین این صنعت در برابر رقابت جهانی است. جزئیات نهایی این الزامات نیز به روند تصویب مقررات اروپایی بستگی دارد.
تصمیم نهایی درباره خودروهای بنزینی چه زمانی مشخص میشود؟
توافق فرانسه و آلمان یک موضع مشترک سیاسی برای اثرگذاری بر مذاکرات اتحادیه اروپاست، نه قانونی که بهتنهایی مقررات فعلی را تغییر دهد. کمیسیون اروپا، دولتهای عضو و پارلمان اروپا باید درباره نسخه نهایی مقررات به توافق برسند.
بر اساس گزارش یورونیوز، پارلمان اروپا قرار است در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۶ درباره پیشنهاد اصلاح مقررات بررسی و رأیگیری کند؛ اما نتیجه این فرایند و شکل نهایی مقررات هنوز مشخص نیست.
جمعبندی: توافق تازه فرانسه و آلمان نشانهای از تلاش برای انعطاف بیشتر در مسیر گذار صنعت خودروی اروپا به حملونقل کمآلاینده است. این توافق میتواند راه را برای ادامه عرضه برخی خودروهای هیبریدی و موتوراحتراقی با شرایط مشخص پس از ۲۰۳۵ بازتر کند؛ اما تا زمان نهایی شدن مقررات اتحادیه اروپا، نمیتوان از لغو قطعی محدودیتها یا تضمین ادامه فروش همه خودروهای بنزینی و دیزلی سخن گفت.
نظر شما