به گزارش خبرنگار پرشین خودرو، جگوار لندرور سرانجام بهصورت رسمی پرونده تولید داخلی خود در بازار چین را بست؛ بازاری که طی سالهای گذشته یکی از مهمترین میدانهای رقابت برای خودروسازان لوکس جهان بوده است. این تصمیم از ژوئیه ۲۰۲۶ اجرایی شده و بر اساس آن، شبکه نمایندگیهای این شرکت دیگر هیچیک از مدلهای تولید داخل را خریداری نخواهد کرد.
به این ترتیب، آزمایش ۱۴ ساله جگوار لندرور برای بومیسازی محصولات در بزرگترین بازار خودروی جهان به پایان رسیده است؛ مسیری که در ابتدا با امید به افزایش سهم بازار آغاز شد، اما در نهایت با کاهش تقاضا، افت شدید فروش و فشار مالی بر نمایندگان به نقطه پایان رسید.
آخرین مدل تولید داخل جگوار لندرور در چین، رنجروور ایووک L بود که اوایل ژوئیه در یکی از نمایندگیهای شرق پکن به فروش رسید. این خودرو که هنگام ورود به بازار چین در سال ۲۰۱۱ با استقبال قابلتوجه و حتی قیمتهای بالاتر از انتظار مواجه شده بود، در پایان دوره فروش نهایی با قیمتی کمتر از ۱۸۰ هزار یوان، معادل حدود ۲۶ هزار و ۵۰۰ دلار معامله شد؛ افتی سنگین که بهخوبی مسیر نزولی جایگاه این برند در چین را نشان میدهد.
فروش جگوار لندرور در چین زمانی در اوج قرار داشت. این برند در سال ۲۰۱۷ توانست ۱۴۶ هزار و ۴۰۰ دستگاه خودرو در این بازار به فروش برساند و در میان برندهای لوکس رده دوم، جایگاه قابلتوجهی داشته باشد. اما با گذشت زمان، عقبماندن از موج سریع برقیسازی، بهروزرسانی کند محصولات و اتکای بیش از حد به تخفیفهای سنگین، شرایط را به ضرر این خودروساز بریتانیایی تغییر داد. در نتیجه، فروش سالانه آن تا سال ۲۰۲۵ به حدود ۲۶ هزار دستگاه سقوط کرد.
بخش مهمی از این افت، به ناتوانی محصولات داخلی جگوار لندرور در رقابت با برندهای نوظهور و قدرتمند چینی بازمیگردد. مدلهایی مانند Evoque L و Discovery Sport که ستون اصلی سبد تولید داخل این شرکت بودند، در برابر رقبایی چون Aito، Nio، Li Auto و Zeekr حرف زیادی برای گفتن نداشتند. این خودروسازان چینی با تمرکز بر کابینهای هوشمند، طراحی داخلی مدرن و پیشرانههای انرژی نو، توانستهاند بخش قیمتی ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار یوان را در اختیار بگیرند؛ بازهای که زمانی برای برندهای لوکس خارجی بسیار مهم بود.
در کنار مشکلات محصول، سازوکار فروش جگوار لندرور در چین نیز به یکی از عوامل بحران تبدیل شد. بر اساس گزارشها، نمایندگیها برای دسترسی به مدلهای وارداتی سودآورتر مانند رنجروور، مجبور بودند درصد بالایی از مدلهای تولید داخل را نیز در سبد خرید خود نگه دارند. با کاهش تقاضا برای این خودروها، نمایندگیها ناچار به ارائه تخفیفهای سنگین برای تخلیه موجودی شدند؛ روندی که به زیان ساختاری در شبکه فروش انجامید. گزارشهای منتشرشده نشان میدهد میانگین زیان نمایندگیها از فروش هر خودروی تولید داخل در یک دهه گذشته حدود ۳۰ هزار یوان، معادل ۴ هزار و ۴۰۰ دلار بوده است.
اکنون جگوار لندرور در حال بازتعریف استراتژی خود در چین است و انتظار میرود تمرکز اصلی این شرکت روی مدلهای وارداتی و گرانقیمتتر از جمله رنجروور، دیفندر و دیسکاوری قرار گیرد. این تغییر مسیر به احتمال زیاد با کوچکتر شدن شبکه نمایندگیها نیز همراه خواهد بود. کارشناسان صنعت معتقدند تعداد نمایندگیهای فعال جگوار لندرور در چین که اکنون به کمتر از ۹۰ مرکز رسیده، ممکن است در آینده به حدود ۴۰ تا ۵۰ نمایندگی کاهش پیدا کند تا با ابعاد بازار جدید این برند هماهنگ شود.
در همین حال، کارخانه چانگشو که پیشتر برای تولید محصولات جگوار لندرور در چین مورد استفاده قرار میگرفت، وارد مرحلهای تازه شده است. بر اساس توافق سال ۲۰۲۴ میان چری و جگوار لندرور، برند «فریلندر» قرار است بهعنوان یک نشان مستقل خودروهای برقی احیا شود. این پروژه جدید با تکیه بر زنجیره تامین و فناوریهای چینی، از جمله سیستمهای رانندگی هوشمند هواوی، توسعه خواهد یافت و نخستین محصول آن قرار است در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ در بازار چین معرفی شود.
این تحول را میتوان نشانهای روشن از تغییر توازن قدرت در بازار خودروی چین دانست؛ بازاری که در آن خودروسازان سنتی خارجی، بیش از هر زمان دیگری زیر فشار برندهای فناورمحور و برقی داخلی قرار گرفتهاند. پایان تولید داخلی جگوار لندرور در چین فقط یک تصمیم تجاری نیست، بلکه نمادی از دگرگونی عمیق در صنعت خودرو جهان به شمار میرود.
نظر شما